Maandag moest ik op controle in het ziekenhuis in Tilburg, had erge rugpijn die steeds heftiger werd, heb dit ook vertelt tegen de gynaecoloog en hij zei dat dat een goed teken was. Hij heeft toen nog een echo gemaakt en gezegd dat alles er nog goed uit zag. We moesten nog wel een afspraak maken voor die vrijdag want als ik dan nog niet was bevallen zouden we het gaan inleiden. Ik ben na het ziekenhuis bezoek met mama naar huis gegaan, maar me rug deed zo'n zeer dat ik na 2 koppen koffie maar naar huis ben gegaan. Thuis ben ik op de bank gaan liggen en de pijn werd steeds heftiger. Ik besloot op in bad te gaan liggen en dat gaf wel verlichting, na ongeveer een uur ben ik toch maar weer op bed gaan liggen, maar de pijn verdween niet, ik had echt geen idee dat ik al bezig was. Toen ik weer in de bank lag vond ik de pijn zo erg dat ik mama belde en vroeg of je ook alleen rugweeen kunt hebben en ze zei dat dat mogelijk was. Nou toen ik dat hoorde had ik zoiets van, okay dan is het dus nu echt begonnen. Ik zei tegen Roy dat hij maar het ziekenhuis moest bellen en we moesten meteen langs komen. In het ziekenhuis bleek dat ik al 5cm ontsluiting had, dus dat was veelbelovend, ze hebben toen me vliezen gebroken en toen had die kleine al in het vruchtwater gepoept, dus alles moest goed in de gaten worden gehouden, heb toen nog onder de douche gezeten, maar de pijn werd zo heftig en ik kon het niet meer opvangen. Na 2 uur kwamen ze weer terug en toen bleek dat ik nog steeds maar 5cm had, dat was een tegenvaller!!!!! Gelukkig vroeg Roy of ik een ruggeprik kon krijgen en dat kon, dat was echt heerlijk zo een paar uur zonder pijn, wel bleek dat Xavi zich had gedraaid en dus helemaal verkeerd in me buik lag, ik moest dus op me zij gaan liggen zodat zijn rug langs me zij kwam te liggen, maar daar had hij geen zin in en bleef dus verkeerd liggen. Na een paar uur (ik weet echt geen tijd meer) had ik volledige ontsluiting en mocht gaan persen, dat was klote, het lukte echt niet, smeekte bijna om een keizersnede maar kreeg ik niet ik kon het wel zei die verloskundige. (achteraf bleek ook dat met zo'n ligging van de baby ik nooit normaal zou kunnen bevallen, dus echt voor niks geperst) Nou na anderhalf uur persen kwamen ze toch tot de conclusie dat ik een keizersnede kreeg, ooch wat was ik blij. Om 6.25uur werden we naar de OK gebracht en om 6.44uur is ons mooie wonder geboren, toen hij op me buik lag was ik zo blij en zo trots. Het is cliche maar het was echt het mooiste moment van me leven!
Stuur door
Dit is niet OK